‘Het zit erin, maar komt er niet uit!’

Hoorde jij ook al van de leerkracht of heb je zelf het gevoel dat jouw kind meer kan dan het toont?

Misschien is het wel een beelddenker en heeft hij nood aan een andere (visuelere) verwerking en reproductie van de leerstof.

Beelddenkers hebben het moeilijker in het huidige taalddenkersonderwijs. Ze hebben vaak het gevoel niet mee te kunnen. Op de duur voelen ze zich minderwaardig en gaan zichzelf vergelijken met hun klasgenoten.
Op die manier komt faalangst soms stevig om de hoek kijken.

Weet dat beelddenkers, met hun fantastische persoonlijkheden, helemaal niet minder zijn dan taalddenkers. Alleen leren ze anders en hebben ze daar hulp bij nodig.

Heb je het vermoeden een beelddenker in je klas of in jouw gezin te hebben?
Vergeet niet dat we hiermee aan de slag kunnen.

Je vindt meer informatie op https://tabularasa.elineterryn.be/?page_id=55

 

Communiceren met pubers… een hele klus of fijne uitdaging?

Afgelopen weken volgde ik heel wat webinars, seminaries maar via videoconferentie op het web, over ‘opvoeden van pubers’.

Een ervan ging over communiceren met jongeren.

We zijn ooit vertrokken van een opvoedingsstijl waar een ouder(e) het voor het zeggen had. Waar kinderen en jongeren, al dan niet met goesting, volgden wat die ouder(e) hen vroeg te doen. Zonder veel rekening te houden met wat de jongere uiteindelijk ook kon denken en voelen op dat moment. Van een gelijkwaardige relatie was niet veel sprake.
Toch is evenwaardigheid een fundamentele psychologische behoefte om aan relationele verbondenheid te kunnen werken.

Vergis je niet. Ook al zet een jongere/puber zich behoorlijk af tegen jou als ouder of begeleider, het is bijzonder belangrijk dat je aandacht blijft schenken.
Uit onderzoek blijkt dat jongeren klagen over het gebrek aan aandacht van ouders. Ze hebben meteen door dat je maar doet alsof. Ze hebben meer last van het feit dat er geen tijd is om te praten dan van het ‘streng’ zijn. Ze willen geen gelijk krijgen, maar alleen gehoord worden.

Een belangrijk signaal dus. En nog belangrijker hoe wij, als ouder of begeleider, hiermee om gaan.

Kijken door hun bril, willen begrijpen hoe het in hun wereld is en een praatkader, los of gepland, creëren is de nieuwe uitdaging.
Erken dat hun gevoelens en gedachten echt en van waarde zijn en begrens. Maar niet vanuit je eigen angst om hen los te laten, maar vanuit het feit dat jongeren autonomie willen en zaken zelf willen doen, niet zoals jij het doet. Geef hen de kans verantwoordelijkheid te nemen voor hun beslissingen binnen het veilige kader dat wordt uitgezet.

Niets is leuker om een jongere te zien groeien binnen het veilige gegeven van gezin waar erkend, begrensd en autonomie gegeven wordt.

Voor wie meer wil, ik heb tonnen inspiratie.
Schrijf me gerust een mailtje (info@elineterryn.be)